تقدیم به تمام سفر کرده ها وتمام کسانی که چشم به راه سفر کرده ای هستند

اونی که گفتم نرو گفت نمیشه                   دیروز دیگه رفت واسه همیشه

وقتی می خواست بره منو صدا کرد                وایسادو تو چشمای من نگاه کرد

گفت میدونی خودت واسم عزیزی                 این اشکارم بهتره که نریزی

باید برم سفر واسم بهتره                         ولی کسی که مونده عاشق تره

تقدیر ما از اولم همین بود                         یکی تو آسمون یکی زمین بود

هر جا برم همیشه ایرونیم                      غرق یه جور حس پریشونیم

خدا نخواست همیشه پیشم باشی                 ولی مهم اینکه مریم باشی

تو تقدیر ما هر چی حیرونیه                       مال خطوط  روی پیشونیه

شاید اگر دایم بودی کنارم                            یه روز میدیدم که دوست ندارم

می خوام برم که تا ابد بمونم                        سخته برای هردومون میدونم

گریه نکن گریه هاتو نگه دار                      لازم میشه گریه برای دیدار

نذار پر گریه بشه خاطره                          هر کی که اشک نریزه عاشق تره

اون کسی که می خواد بشه ستاره                 هیچ چاره ای به جز سفر نداره

بزار برم یه مدتی بمونم                           شاید که قدر اینجارو بدونم

اصلا شاید اونجا دووم نیارم                      یا ناتموم بمونه اونجا کارم

دعا نکن اونجا بهم نسازه                      آدم که حرفش دوتا شه میبازه

رفتن من شاید یه امتحانه                      واسه شناسایی این زمانه

خودم میرم ولی تو قابه                          میشنوه حرفو ولی بی جوابه

بارون که باری برو زیر بارون               به یاد دیدارای اون روزامون

تو چمدونم پر عطر یاسه                         چشام با چشمای تو در تماسه

فکر نکنی دوریو اونجا نیستی                 قلب من اینجاست تو تنها نیستی

رفتن من بازی سرنوشته                        همونیکه رو پیشونیم نوشته

یه کار کن این رفتن موقت                         آدمارو نندازه توی زحمت

نذار که نقطه ضعف تو بدونن                پشت سر منو تو چیز بخونن 

منتظر شعراو نامه هاتم                   هرجامیری بدون منم باهاتم

 غصه نخور زندگی رنگارنگه          یه وقتایی دور شدنم قشنگه

 دیگه سفارش نکنم عزیزم                    نذار منم اینجوری اشک بریزم

 شاید یه روز بهم دیگه رسیدیم               همدیگرو شاید یه جایی دیدیم

  شاید یه روزی دیدی که توی جاده             یه آشنا منتظرت وایساده

 شایدم این دیدار آخرینه                       اگر که باشه زندگی همینه

مراقب گلدون اطلسی باش                      یه وقتایی منتظر کسی باش

کسی که چشماش یه کمی روشنه               شاید یه قدری هم شبیه منه

کسی که چون می خواد بشه ستاره           هیچ چاره ای به جز سفر نداره

داغ دلت هر وقت که میشه تازه                بهش بگو با روزگار بسازه

دیگه باید برم که خیلی دیره                      فقط نذار خاطرمون بمیره

اون رفت واز دو دستاشو تکون داد                خوبیاشو یه بار دیگه نشون داد

همه میگن فقط یه روزه رفته                       انگار ولی گذشته صد تا هفته

بااینکه قلبش بی ریا و پاکه                            چون رفته دنیا پر گردو خاکه

ای کاش نمی رفت وسفر نمی کرد                     یالااقل منو خبر نمی کر د

اما نه خوب شد که منو خبر کرد                      اشکامو دیدو بعد از اون سفر کرد

ازوقتی رفت دسام به آسمونه                     شاید پشیون بشه و بمونه

خودش می گفت چون که بشه ستاره          هیچ چاره ای به جز سفر نداره

انقدر میشینم که بشه ستاره                     بیاد به کشور خودش دوباره

فهمیدم امروز سفرم یه درده                    من چه کنم اگر که بر نگرده

پشت سرش آب میریزم یه دریا              شاید پشیمون شه نمونه اونجا

الهی که بدون هیچ فرودی                      بشه ستاره و بیاد به زودی

الهی که تموم چشم براها                      بیاد سفر کردشون از تو راها

الهی که هیچ جا سفر نباشه                 هیچ چشی منتظر به در نباشه